2p17csc.md (2026B)
1 Videmus itaque qui fieri potest ut ea quæ non sunt veluti præsentia 2 contemplemur, ut sæpe fit. Et fieri potest ut hoc aliis de causis 3 contingat sed mihi hic sufficit ostendisse unam per quam rem sic possim 4 explicare ac si ipsam per veram causam ostendissem nec tamen credo me a 5 vera longe aberrare quandoquidem omnia illa quæ sumpsi postulata, vix 6 quicquam continent quod non constet experientia de qua nobis non licet 7 dubitare postquam ostendimus corpus humanum prout ipsum sentimus, 8 existere (vide corollarium post propositionem 13 hujus). Præterea (ex 9 corollario præcedentis et corollario II propositionis 16 hujus) clare 10 intelligimus quænam sit differentia inter ideam exempli gratia Petri quæ 11 essentiam mentis ipsius Petri constituit et inter ideam ipsius Petri quæ 12 in alio homine, puta in Paulo, est. Illa enim essentiam corporis ipsius 13 Petri directe explicat nec existentiam involvit nisi quamdiu Petrus 14 existit; hæc autem magis constitutionem corporis Pauli quam Petri 15 naturam indicat et ideo durante illa corporis Pauli constitutione mens 16 Pauli quamvis Petrus non existat, ipsum tamen ut sibi præsentem 17 contemplabitur. Porro ut verba usitata retineamus, corporis humani 18 affectiones quarum ideæ corpora externa velut nobis præsentia 19 repræsentant, rerum imagines vocabimus tametsi rerum figuras non 20 referunt. Et cum mens hac ratione contemplatur corpora, eandem imaginari 21 dicemus. Atque hic ut quid sit error indicare incipiam, notetis velim 22 mentis imaginationes in se spectatas nihil erroris continere sive mentem 23 ex eo quod imaginatur, non errare sed tantum quatenus consideratur 24 carere idea quæ existentiam illarum rerum quas sibi præsentes 25 imaginatur, secludat. Nam si mens dum res non existentes ut sibi 26 præsentes imaginatur, simul sciret res illas revera non existere, hanc 27 sane imaginandi potentiam virtuti suæ naturæ, non vitio tribueret 28 præsertim si hæc imaginandi facultas a sola sua natura penderet hoc est 29 (per definitionem 7 partis I) si hæc mentis imaginandi facultas libera 30 esset. 31 32