2p13sc.md (1801B)
1 Ex his non tantum intelligimus mentem humanam unitam esse corpori sed etiam quid 2 per mentis et corporis unionem intelligendum sit. Verum ipsam adæquate sive 3 distincte intelligere nemo poterit nisi prius nostri corporis naturam adæquate 4 cognoscat. Nam ea quæ hucusque ostendimus, admodum communia sunt nec magis ad 5 homines quam ad reliqua individua pertinent, quæ omnia quamvis diversis gradibus 6 animata tamen sunt. Nam cujuscunque rei datur necessario in Deo idea cujus Deus 7 est causa eodem modo ac humani corporis ideæ atque adeo quicquid de idea humani 8 corporis diximus, id de cujuscunque rei idea necessario dicendum est. Attamen 9 nec etiam negare possumus ideas inter se ut ipsa objecta differre unamque alia 10 præstantiorem esse plusque realitatis continere prout objectum unius objecto 11 alterius præstantius est plusque realitatis continet ac propterea ad 12 determinandum quid mens humana reliquis intersit quidque reliquis præstet, 13 necesse nobis est ejus objecti ut diximus hoc est corporis humani naturam 14 cognoscere. Eam autem hic explicare nec possum nec id ad ea quæ demonstrare 15 volo, necesse est. Hoc tamen in genere dico quo corpus aliquod reliquis aptius 16 est ad plura simul agendum vel patiendum, eo ejus mens reliquis aptior est ad 17 plura simul percipiendum et quo unius corporis actiones magis ab ipso solo 18 pendent et quo minus alia corpora cum eodem in agendo concurrunt, eo ejus mens 19 aptior est ad distincte intelligendum. Atque ex his præstantiam unius mentis præ 20 aliis cognoscere possumus, deinde causam etiam videre cur nostri corporis non 21 nisi admodum confusam habeamus cognitionem et alia plura quæ in sequentibus ex 22 his deducam. Qua de causa operæ pretium esse duxi hæc ipsa accuratius explicare 23 et demonstrare, ad quod necesse est pauca de natura corporum præmittere. 24 25